Het doneren van oude spullen aan een kringloopwinkel kan lastig zijn, maar het idee is dat je spullen een tweede leven krijgen. Na de donatie worden ze overgedragen aan de nieuwe eigenaar. Maar hoe bereid je deze spullen voor op hergebruik?
Valencia Street 26 in San Francisco is een bescheiden pakhuis van drie verdiepingen dat vroeger een schoenfabriek was. Nu worden hier talloze donaties voor het Leger des Heils gesorteerd, en binnen is het net een klein stadje.
"Nu zijn we bij het losterrein," vertelt Cindy Engler, public relationsmanager van het Leger des Heils. We zagen trailers vol vuilniszakken, dozen, lantaarns, rondslingerende knuffels - er bleef maar van alles aankomen en het was er lawaaierig.
'Dit is dus de eerste stap,' zei ze. 'Het wordt van de vrachtwagen gehaald en vervolgens gesorteerd, afhankelijk van naar welk deel van het gebouw het moet voor verdere verwerking.'
Engler en ik daalden af in de diepte van dit enorme magazijn van drie verdiepingen. Overal waar je kijkt, sorteert iemand donaties in honderden plastic machines. Elk gedeelte van het magazijn heeft zijn eigen karakter: er is een bibliotheek van vijf kamers met boekenkasten van zes meter hoog, een plek waar matrassen in een gigantische oven worden gebakken om te garanderen dat ze veilig zijn voor wederverkoop, en een opslagruimte voor snuisterijen.
Engler liep langs een van de karren. "Beeldjes, knuffels, manden, je weet maar nooit wat hier allemaal te vinden is," roept ze uit.
"Het is waarschijnlijk gisteren aangekomen," zei Engler terwijl we langs mensen liepen die tussen stapels kleren aan het zoeken waren.
"Vanmorgen hebben we ze gesorteerd voor de schappen van morgen," voegde Engler eraan toe, "we verwerken 12.000 kledingstukken per dag."
Kleding die niet verkocht kan worden, wordt in balenpersen gedaan. De balenpers is een gigantische pers die alle onverkoopbare kleding tot blokken ter grootte van een bed vermalen. Engler keek naar het gewicht van een van de zakken: "Deze weegt 1118 pond."
De baal wordt vervolgens aan anderen verkocht, die hem waarschijnlijk zullen gebruiken voor dingen zoals het opvullen van tapijten.
"Zo hebben zelfs gescheurde en beschadigde voorwerpen nog een leven," vertelde Engler me. "We zorgen ervoor dat sommige dingen heel lang meegaan. We waarderen elke donatie."
Het gebouw wordt nog steeds gebouwd, het lijkt wel een labyrint. Er is een keuken, een kapel, en Engler vertelde me dat er vroeger een bowlingbaan was. Plotseling ging de bel – het was etenstijd.
Het is niet zomaar een magazijn, het is ook een huis. Het werk in het magazijn maakt deel uit van het afkickprogramma van het Leger des Heils. Deelnemers wonen, werken en krijgen hier zes maanden lang behandeling. Engler vertelde me dat er 112 mannen zijn die drie maaltijden per dag eten.
Het programma is gratis en wordt gefinancierd door de winst van de winkel aan de overkant van de straat. Elk lid heeft een voltijdbaan, individuele en groepstherapie, en spiritualiteit speelt daarin een grote rol. Het Leger des Heils staat bekend als een 501c3-organisatie en omschrijft zichzelf als "het evangelische deel van de Universele Christelijke Kerk".
"Je moet niet te veel stilstaan bij wat er in het verleden is gebeurd," zei hij. "Je kunt naar de toekomst kijken en werken aan je doelen. Ik moet God in mijn leven hebben, ik moet opnieuw leren hoe ik moet werken, en deze plek heeft me dat geleerd."
Ik loop de straat over naar de winkel. Spullen die ooit van iemand anders waren, lijken nu van mij te zijn. Ik snuffelde tussen de stropdassen en vond een oude piano op de meubelafdeling. Ten slotte vond ik bij het kookgerei een heel mooi bord voor 1,39 dollar. Ik besloot het te kopen.
Dit bord is door heel wat handen gegaan voordat het in mijn tas belandde. Je zou kunnen zeggen: een heel leger. Wie weet, als ik hem niet breek, komt hij misschien wel weer hier terecht.
Geplaatst op: 21 juli 2023